Žično ili bežično: kakav pametni dom ima smisla za tebe

U žičnom sustavu prekidači, senzori i aktuatori u razvodnom ormaru spojeni su zasebnim kabelom za upravljanje. U Europi je najpoznatiji KNX, otvoreni standard koji koriste mnogi proizvođači. Uz kabel za 230 V provlači se još jedan tanki kabel, a instalater nakon montaže programira cijeli sustav u posebnom programu.

Takav sustav nema baterija i ne ovisi o Wi-Fiju, pa radi i kad router stane. Cijena za to je planiranje unaprijed: točke se određuju prije žbukanja, a kasnije promjene znače novo štemanje. Zato se žične instalacije gotovo uvijek rade u novogradnji ili kod potpune adaptacije.

Žično ne mora značiti cijeli KNX. Mrežni kabel do kamere ili video zvona je također žica, a uz PoE isti kabel nosi i napajanje, pa ne treba utičnica pokraj kamere.

Bežični uređaji spajaju se preko Wi-Fija, Zigbeeja, Threada ili nekog drugog radijskog protokola. Žarulju uvrneš, utičnicu utakneš, senzor zalijepiš. Ništa se ne štema, a kad se seliš, sve skineš i poneseš.

Slabije strane su baterije u senzorima i to što radio ponekad ne dobaci kroz armirani beton. Obje stvari se dobro rješavaju: senzori na Zigbeeju ili Threadu troše malo, a mreža se širi svakim uređajem koji je stalno na struji. Koji način spajanja odabrati piše u usporedbi bežičnih protokola.

Većini ljudi koji renoviraju ne treba ni čisto žični ni čisto bežični sustav. Treba im instalacija koja kasnije ne ograničava bežične uređaje. Zamoli električara za ovo:

• Nul vodič u kutiji svakog prekidača. Većina pametnih prekidača i modula bez njega ne radi, a u starijim stanovima ga često nema.
• Duboke kutije za prekidače. U njih stane modul iza postojećeg prekidača.
• Mrežni kabel do ulaznih vrata i mjesta za kamere. Video zvono i kamere onda rade bez Wi-Fija i bez punjenja.
• Prazne cijevi do roleta i stropa. Kroz njih se kasnije provuče što zatreba, bez novog štemanja.